De afgelopen maanden speel ik veel met deze vraag. Want er zitten ook veel aspecten aan die mij mateloos irriteren. Privacy online is nagenoeg niet bestaand? Feitelijk beweeg je jezelf niet vrij. Voor Google, Meta, Amazon, Bol, Netflix en iedere andere “big data” onderneming ben je een onderzoeksproject en product om te verkopen.

En eerlijk, hier draag ik ook aan bij. Ik ben sinds de brugklas intensief bezig met de digitale wereld. Niet zo zeer als programmeur, maar als gebruiker en marketeer. De gebruiker in mij is een tegenwicht aan mij als marketeer. Want de marketeer in mij vindt dat hij alles over je mag weten, terwijl de gebruiker dit doet:

Deze tegenstrijdigheid in mij, maakt mij beter en slechter in mijn werk. Want het brengt mij een vorm van bewustzijn die veel mensen lijken te missen. Ik ontwijk, verniel en vervuil de intenties van mijn mede-marketeers gewoon omdat ik vind dat het ze niks aan gaat.

Zodra ik door heb dat ik op een bepaalde manier getrackt wordt dan probeer ik de data te verwijderen en vervuilen. Ik zit alleen nog klem met Google en Microsoft, want dit stel onbetrouwbare machtswellustelingen probeert constant mijn keuzes aan te passen in wat zij nodig hebben. Ik doe er alles aan om hen te blokkeren en dat zou jij ook moeten doen.

In mijn werk als marketeer komt dit terug in mijn wens om mijzelf om te scholen van online advertising consultant, naar online verhalen- en interactie-specialist consultant. Dit gaat ook best goed, ondanks dat ik nog flink met één been in ieder van de werelden sta. Wat ik nu aan het besluiten ben is of ik dit verkeerd vind. Verspreid ik mijn vaardigheden niet te breed.

Hoe langer ik er over nadenk, merk ik dat het bij me past. Ik wil niet het allerbeste in één specifiek ding zijn. Terwijl dit het advies van ieder business boek is. Maar ik weet ook dat de meerderheid het meestal fout heeft. Zij kiezen immers voor de makkelijkste weg. Maar mijn uitspraak is:
“Als het makkelijk is, is het niet de moeite waard te doen.”

Dus ik wil erg goed zijn in verschillende verbonden dingen. Hierdoor ik snel kan acteren en ontwikkelen. Het moment voor de beste in één specifiek aspect komt wel.

Daarom voel ik mezelf aangetrokken tot het concept van “growth hacking” en “rapid prototyping” snel iets werkend maken en kijken of het doet wat jij hoopt dat het doet. De meeste onder ons willen iets maken en dit direct “perfect” maken. Met tot gevolg dat het niet lukt, en ze tegen zichzelf kunnen zeggen “zie je wel, het kan niet”.

Er is vervolgens een andere contradictie in mij die mij niet helpt bij deze manier van denken. De angst om mezelf te tonen. Ik ben graag een nummer 2, iemand in de schaduw van een ander die ervoor zorgt dat eht werk. Maar als ik succesvol wil zijn in wat ik doe, dan moet ik een nummer 1 durven te zijn of op zij minst een zichtbare nummer 2 te zijn.

Het feit dat dit zo in mij leeft is vreemd. Want ik ben een opvallend figuur. Ik ben 196 lang en gebouwd als een tank zonder dik te zijn. Ik zie er prima uit, ben sociaal, goed lachs en kan een gesprek voeren.

Er is weinig mis met me, en toch, durf ik niet goed op de voorgrond te treden. Dit heeft zijn redenen in mijn verleden liggen. Iets dat ik nog wel uitwerk in de hoop dat het iemand anders helpt. Maar ik moet mezelf dus gaan tonen.

Vandaar dus deze blog, ik wil mezelf meer presenteren en mijn verhaal met jou, liever lezer, delen.

Om na deze enorm omtrekkende beweging terug te komen op de titel.

“Waarom vind ik digital marketing zo interessant?”

Digital marketing is een wereld van ongelimiteerde creativiteit. In alle eerlijkheid en tegelijk misleiding. Het is een wereld op zich in de echte wereld. Een contradictie en absolute waarheid tegelijk. Het is de waarheid en een leugen tegelijk. Het is iets waar mensen nog niet mee om kunnen of willen gaan en tegelijk mee om moeten gaan.

Zolang we dit niet doen is het vervormd en functioneert het als een lachspiegel en afhankelijk waar het glas vervormd laat het ons de beste of lelijkste versie van onszelf zien.

Digitale marketing en in haar verlengde, digital story-telling is het mechanisme dat deze spiegel vervormt. Dit maakt het mega interessant, onmogelijk om 100% te begrijpen, net als de echte wereld.

Is dit een antwoord op de vraag? Geen idee en ik weet ook niet of het belangrijk is.